Jak ktoś ma dwadzieścia minut na zbyciu – polecam filmik, na którym Colin Moock opowiada o swojej nowej knidze do actionscript’u 3.0. Raz, że ciekawe; dwa, że jak na programistę, Colin wygadany jest i słucha się go z przyjemnością.

Przy okazji tego filmiku przypomniały mi się wszystkie moje podejścia doAS 3.0 [a było ich chyba ze cztery].
Ponieważ myślę obrazkowo, a nie abstrakcyjnie, polegający na prostym “gotoAndPlay”, czy “loadMovie” AS1 był dla mnie bardzo intuicyjny, a co za tym idzie dość prosty do opanowania. Listenery i dispatchowanie eventów w As2 były już nieco trudniejsze, ale przy odrobinie [no dobra, nie takiej znowu odrobinie] uporu dało się to ugryźć. Z AS3 jest dużo trudniej. O ile wyświetlanie obiektów jeszcze jakoś idzie, o tyle eventModel, czuję to w kościach, okupię całym haremem rzuconych w monitor kurew. Póki co, każde starcie przegrywam.

Jak wszystko, AS3 potrzebuje czasu, by go ugryźć. Niestety, nie pomaga tu fakt, że zamiast dziubania w actionscripcie, wolę dłubać w AE. A spać przeca też trzeba…